Ik vond haar zweverig, kwetsbaar en ingewikkeld.

`Jij bent dat ook` hoor ik haar stem. En hoewel ik dat diep van binnen al lang weet, wil ik er niet aan. `Ik geloof dat ik hier niet zoveel mee heb.` zeg ik met een gepaste glimlach, terwijl ik voel hoe de onrust zich van me meester maakt en mijn gedachten op hol slaan. `Ik wil niet zo´n slap emotioneel tiepje zijn.` roep ik in mezelf. De rest van het gesprek voer ik op de automatische piloot.
 
1999, mijn eerste baan als re-integratieconsulent. Ik mocht deze frêle dame met knalblauwe zoekende ogen en pittig pikzwart haar naar werk begeleiden. Ze kwam naar ons gesprek met het boek van Elaine Aron onder haar arm. Ik vond haar zweverig, kwetsbaar en ingewikkeld.
 
Inmiddels weet ik hoe moeizaam de zoektocht kan zijn om zover te komen dat je zo´n boek meeneemt. Voordat je de term sensitiviteit uitspreekt. Al is het zachtjes in jezelf. Ik ken die innerlijke zoektocht. Door dat gesprek ken ik ook de reactie´s van de ander. Ik was die ander. Ik vond er iets van. Waarschijnlijk lijkt dat op hoe veel mensen nu nog tegen sensitiviteit aankijken. Overgevoelig, emotioneel en kwetsbaar.
 
Ik weet dat jij niet van hokjes houdt. Zeker als jij je onvoldoende herkent in bewoordingen zoals die hierboven. Wanneer jij jezelf niet wilt beperken door iets een naam te geven. En toch helpt het soms. Het geeft (h-)erkenning, het geeft gelegenheid om in te zoomen. En het geef de mogelijkheid om te voelen waar jij jezelf tegenhoudt. Welke overtuigingen niet meer kloppen. Waar jij niet meer in een hokje of in een omschrijving past. Waar je uit gegroeid bent.
 
De kern van sensitiviteit gaat over iets anders dan emotionaliteit en overgevoeligheid. 
De kern gaat over openheid. Openheid voor ervaring. Je neemt meer waar en doet daar vervolgens ook meer mee. Je legt verbanden, dicht gaten, doorvoelt wat het met je doet. 
Alles vanuit de vraag `Klopt het?` Voelt dit voor mij oké? Klopt de ruimte? Is het contact fijn? Is het compleet?
 
Door te stoppen met zoeken ontneem je jezelf ook de gelegenheid om deze kant van jezelf in te zetten. Om te ontdekken hoe jij tot je recht komt. Om iets anders van jezelf te gaan vinden. Om te leren dat je al oké bent, precies zoals je bent. Zodat je jouw eigen boek kunt schrijven en dat meeneemt naar een gesprek.  
 
2018, een netwerkwerkbijeenkomst. Onverwacht staat ze voor me. Ik herken haar meteen. 
Het kippenvel jaagt over mijn armen, mijn adem stokt even en ik voel een glimlach om mijn mond. Ik vertel haar hoe moedig ik haar vond. Toen in die spreekkamer in 1999. 
Ze oogt nog steeds frêle en tenger. In haar felblauwe ogen zie ik een strijdluchtige, trotse sprankel. 

Als jij een boek mee zou nemen, of je zou er zelf één mogen schrijven, welk inzicht zou er in komen te staan? 

Misschien geeft het e-book "Remmen en gas geven. Over extravert en sensitief zijn." je nieuwe inzichten om mee uit een hokje te kunnen stappen. Je kunt het hier aanvragen.