Ik was een vijf. Welk cijfer ben jij? Of geef jij jezelf?

Ik loop rond in de workshopruimte. Samen met 9 andere Moed om te Falen trainers. We doen oefeningen rondom status. Ik heb een hele coole (vindt het zes-jarige meisje in mij ;-)) paarse elastiek om mijn voorhoofd met daaronder een kaartje met een willekeurig cijfer erop. We weten niet welk cijfer we zelf hebben, van de anderen zien we het wel. We reageren in korte ontmoetingen op elkaar aan de hand van die cijfers.

Een 1 is een nobody, die kun je net zo goed negeren. Een 10 is de hoogste in rang, diens wil geschiedde, daar wil je het goed voor doen. We hebben lol in ons eigen spel, in het contact met die hoge en lage statussen. Tegelijk proberen we aan de hand van de reacties in te schatten welk cijfer we zelf hebben. 
 
Bij de evaluatie, wanneer we op (de goed ingeschatte, yes!!) volgorde van cijfers staan, bespreken we vragen als “Hoe voelt om op een bepaalde manier te worden aangesproken?
Hoe verandert jouw gedrag? Hoe raakt het aan de praktijk? Wat herken je?” We delen inzichten, lachen ter herkenning en maken grappen ter ontlading. In dat alles is er één vraag die me in alle vrolijkheid ineens keihard raakt.

“Welk cijfer heb jij jezelf gegeven?...”
Vraagt de hoofdtrainer. "Wat heb jij geleerd over welk cijfer jij bent?” Naar welk cijfer heb jij je leren gedragen in jouw leven? Wat ben je gaan geloven over jezelf?" We zijn vaak zo streng voor onszelf. Zoeken niet naar hoe we het makkelijker of plezieriger kunnen maken, maar zetten onze tanden erin, onze schouders eronder en bikkelen nog even door. Focus op al wat er nog niet goed is. Wat we nog willen leren, verbeteren of zijn. 
 
Wat als de enige die jou tegenhoudt jijzelf bent?
Als je niet hoeft te veranderen, maar alleen maar hoeft te ontdekken naar welk cijfer jij jezelf mag upgrade? Omdat je dat al lang bent. Ervaren wat er gebeurt als jij je niet als 5,  maar bijvoorbeeld als 7 opstelt? Onderzoeken voor welke mogelijke gevolgen je uit de weg gaat? Ervaren dat deze er niet zijn? Of wel, maar dat je ze prima kunt dragen? Ervaren dat anderen jou al lang als 9 hadden ingeschat. Alleen jij zelf nog niet.
 
En daarom is het belangrijk om te durven spelen. Wanneer er niks van afhangt, waar de omgeving veilig voelt en waar niks gek of anders is. Lachen om jezelf en tegelijk de ontzettende bevrijding daarvan voelen.  
 
Ik heb dit najaar nog 1 plek vrij voor een individueel coachtraject, Your Sensitive Way.
Niet voor iedereen. Maar wel voor jou als jij er aan toe bent om nu echt jouw weg te gaan vinden. Als je voelt dat je bijna barst door alle glitters die hun weg naar buiten zoeken. Verdedigend giechelt als er ééntje ontsnapt, maar tegelijk voelt dat je ze er het liefste allemaal tegelijk uit zou willen knallen.  

Wanneer je klaar bent met denken over morgen, volgende week of ooit. Als je al ontdekte dat je er best wel mag zijn, dat het leven niet kan gaan over de dag door zien te komen, om vervolgens ondersteboven op de bank bij te moeten komen. Als je klaar bent met zaken die jouw joy niet sparken.

Maar ook als je bereid bent om jezelf aan te kijken. Durft te stoppen met alles geloven wat je denkt. En als je open staat om het nog niet te weten wat je zult vinden, hoe jouw weg loopt.
Als je jouw mooie plannen, gedachten of ideeën niet meer voor je wilt houden, maar je ontspannen uit wilt durven spreken. Jezelf wil laten zien met alles dat je in je hebt. 

Plan hier zelf jouw vrijblijvende kennismakingsgesprek in als je voluit met al jouw vrolijke confettikleuren wil durven leven. Ik spreek je graag.